Sinterklaas bestaat niet?

Zeventien waren mijn vriendin Jannie en ik, toen we voor de eerste keer zonder ouders op vakantie gingen. We kozen voor Oostenrijk, want Duits was een taal die we in ieder geval machtig waren. Onze respectievelijke vaders en moeders brachten ons naar het station en vandaar reisden we per trein naar Fieberbrunn.

Op de plaats van bestemming aangekomen, werden we ondergebracht in een mooi, geheel uit donker hout opgetrokken hotelletje. De kamers waren kraakhelder en we waren verrukt over het feit dat onder in het hotel een warme bakker was gevestigd, die de meest heerlijke gebakjes, chocoladerepen en andere lekkernijen verkocht. Als we ‘s ochtends wakker werden, drong de geur van vers gebakken brood en gebak ons in de neusgaten en, echte snoepers als we waren, besteedden we een niet onaanzienlijk deel van ons vakantiegeld aan zoetigheden. Tassen vol sleepten we aan. Languit op onze bedden gelegen lazen we tientallen pockets, ook in het hotel verkrijgbaar, en aten we kilo’s koek en snoep. Daarnaast togen we driemaal per dag naar de gezellige eetzaal, waar we 's ochtends ontbijt, 's middags lunch, bestaande uit een warme maaltijd, en 's avonds een diner voorgeschoteld kregen. Alles was even goed verzorgd en op zondag kregen we bij het ontbijt iets extra's. We keken wat raar op toen dat een zacht gekookt ei met een krentenbol bleek te zijn, maar waren positief verrast toen we die combinatie voorzichtig keurden.

Het ontbijt konden we tussen bepaalde tijden nuttigen, maar de lunch en het avondeten werd op een vaste tijd geserveerd voor alle gasten tegelijk. Dan had ook iedereen een vaste plaats. Wij zaten tegenover het stelletje dat in de kamer naast de onze verbleef. Het waren een jonge man en vrouw, die totaal in elkaar opgingen en zich bijna niet met de andere vakantiegangers bemoeiden. Het was ons al van het begin af aan opgevallen dat die twee constant 'aan elkaar zaten te plukken', zoals mijn moeder het genoemd zou hebben. Zíj legde onder het eten voortdurend haar blonde hoofd tegen zijn schouder, en híj keek smachtend op haar neer, wat Jannie haar ogen ten hemel deed slaan.      

Toen ik ontdekte dat de man wél een trouwring droeg en de vrouw níet, begonnen we wild te speculeren. De conclusie was snel getrokken. Dáárom trok  A. van Genugten, zoals de reisleidster haar voortdurend noemde wanneer ze tijdens een excursie controleerde of iedereen er was, zo’n martelaarsgezicht! E. de Nooij was niet echt van háár! We fluisterden er over. We vonden het een raar koppel.  

Elke avond als wij de balkondeur sloten om te gaan slapen, zagen we op het balkon rechts van het onze twee paar schoenen buiten staan. Een paar heren van E., en een paar dames van A. Wat mijn vriendin de opmerking ontlokte dat 'die twee wel stinkpoten moesten hebben dat die schoenen elke nacht moesten luchten'.

Op een avond besloten we een geintje uit te halen met het vreemde stel. Stilletjes slopen we in het donker over het balkon, de voorraadtassen met lekkers in de hand. We giechelden gesmoord terwijl we ieder een paar schoenen volstouwden met zuurtjes, kauwgomballen, chocoladerepen en gevulde koeken.                                                              

Terug binnen lachten we na. Hoe zouden de tortelduifjes reageren op onze grap? 'Volgens mij zien ze er de humor niet van in', voorspelde Jannie. Dat bleek nog flink mee te vallen.

Toen we de volgende dag in de eetzaal kwamen, werden we van alle kanten lachend toegeroepen. 'Hebben jullie vannacht voor Zwarte Piet gespeeld?!' En op onze bevestiging: 'Wat hebben jullie in die schoenen gelegd?' 'Kuukskes en snuupkes', zei ik op zijn Brabants.

De rest van de vakantie hadden we een bijnaam. 'Daar heb je ‘Kuukske’en ‘Snuupke’, lachten de hotelgasten als ze ons ontwaarden. En E. de Nooij en A. van Genugten waren sindsdien toeschietelijker dan ooit.

 

 

Om privacyredenen zijn de namen van de betrokkenen veranderd.

 

 

 

 

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

21.07 | 16:13

Bedankt voor je reaktie, Anton!

...
21.07 | 16:06

Maakt nieuwsgierig en uitdagend. Weer een prikkel en een plekje in mijn bieb.

...
14.07 | 22:24

Jij ook bedankt.

...
02.06 | 15:43

Dank je, Maarten.

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE